Preek

Verkondiging in De Nieuwe Augustinus

                      op het Hoogfeest van de Allerheiligste Drie-eenheid

                      15/16 juni 2019 

 

Wij leven wij met de Heilige Drie-eenheid. De ene Vader, onzichtbare God, heeft ons leven, onze liefde, onze passie en onze sterfelijkheid gedeeld in de Zoon en blijft ons leiding geven door zijn heilige Geest.

 

 

GEBED

 

Uw woord van waarheid, Vader, en uw Geest van heiligheid

hebt U de wereld in gezonden

om het geheim van uw God-zijn aan de mens te openbaren.

Geeft dat wij in het oprecht belijden van het geloof

de eenheid erkennen van uw heiige Drievuldigheid

en dat wij U aanbidden, God in overmacht van liefde.

Door onze Heer Jezus Christus uw Zoon

die met U leeft en heerst

in de eenheid van de heilige Geest,

God door alle eeuwen der eeuwen.

 

 

 

VERKONDIGING

 

In de afgelopen week las ik een artikel over een jong volwassen vrouw die in haar zoektocht naar spiritualiteit, bij een  geestelijk leidsman was terecht gekomen (ik weet niet van welke geloofsrichting), die cursussen spiritualiteit gaf in een prachtig natuurgebied.

Zij en haar mede-cursisten waren allen jonge mensen uit West-Europese landen, allen met zeer drukke banen en sommigen met een jong gezin. Wat hen verbond was de ervaring van een innerlijke leegte. Zij hebben alles, een goede opleiding, een drukke baan waarmee zij genoeg geld verdienen om een welvarend leven te leiden. Wat hen ook verbindt is het gevaar van burn-out te geraken. Enorme eisen worden er gesteld aan jonge mensen.

 

Zij voelen zich verbonden door een gemis aan geestelijk leven. Velen van hun ouders hebben of hadden nog een christelijke, katholieke of protestantse opvoeding ontvangen, ‘zijn nog iets van huis uit”, maar deze jonge mensen zijn opgegroeid in de volkomen levensbeschouwelijke vrijheid, los van welke zuil, kerk of gemeenschap ook. In die ervaring van bijna burn-out en van spiritueel zoeken en verlangen hadden zij zich ingeschreven voor deze cursus.

 

De jonge vrouw, die het artikel heeft geschreven, vertelt dat zij na enkele dagen als enige groepslid afscheid had genomen van de geestelijk leidsman en van de groep. Grote angsten hadden haar overvallen bij het vervullen van de opdrachten van de leidsman. Zo moest zij zich geblinddoekt overgeven aan oefeningen en tochten door een nachtelijk bos. Zo moesten zij en haar lotgenoten leren zich toe te vertrouwen, leren vertrouwen, geloven en zich overgeven aan de leiding van de geestelijk leidsman.

Nog meer gedesoriënteerd dan zij voor aanvang al was vertrok zij naar huis. Zij was de enige die de moed had zich te onttrekken aan de groepsdruk en de gehoorzaamheid aan de geestelijk leider.

 

Zo is voor sommige mensen spiritualiteit: alle greep, alle activiteit loslaten en je gewonnen geven aan iets dat groter is dan jezelf. In onze zeer individualistische cultuur is dit verlangen begrijpelijk. Als je altijd in kramp, in ambitie moet leven om bijna onbereikbare targets te halen, dan ontstaat de behoefte om alles los te laten, zelfs de greep op je eigen bestaan en wil.

 

In ons evangelie horen wij Jezus spreken tot zijn leerlingen. Drie jaar hebben zij met Hem, hun geestelijke Meester, geleefd; drie jaar lang hebben zij dagelijks zijn woorden van wijsheid, onderricht in de Schriften, liefde voor de naasten in woord en daad kunnen meemaken en leren navolgen. Nu is aan die tijd aan einde gekomen. “Nog veel heb ik u te zeggen, maar gij kunt het nu nog niet dragen”.

 

Het is vandaag vaderdag. Ook ouders, vaders en moeders, willen hun kind zoveel mogelijk meegeven, leiding geven, beschermen, maar zij mogen hun kinderen niet blinddoeken en op de tast, vertrouwend op hun vader, het bos in sturen. Integendeel, de vader heeft de prachtige en verantwoordelijke opdracht zijn kinderen ziende te maken, zo helder-ziende mogelijk, om te leren onderscheiden wat vreugde, voldoening, toekomst brengt in het leven van zijn kinderen.

 

“Nog veel heb Ik u te zeggen, maar gij kunt het nu nog niet dragen. Wanneer Hij echter komt, de Geest der waarheid, zal Hij u tot de volle waarheid brengen”.

Na die drie jaar was Jezus niet meer in hun midden, teruggegaan naar de Vader. Naar zijn Vader: dat grote goddelijke Geheim waaruit Jezus was geboren, waaruit Hij had geleefd, waaruit Hij zijn leerlingen leerde te leven, waaruit Hij ons leert te leven.

 

Maar na zijn terugkeer naar de Vader laat Hij ons niet alleen. Nog veel had Hij te zeggen. Je wilt altijd nog meer meegeven aan je kinderen, je leerlingen, je geliefden, maar je moet hen loslaten, nadat je hen geleerd hebt op eigen benen te staan, nadat zij zelf ziende zijn geworden en hebben leren luisteren naar wat zin heeft, wat leven en vreugde geeft.

 

Voortaan mogen we leren leven uit de heilige Geest, uit de spiritualiteit van Jezus. Die Geest spreekt tot ons in de woorden van de Schrift die wij lezen en in elke viering horen en overwegen. Die Geest, die spiritualiteit van Jezus komt tot ons in de sacramenten, in de gaven van het altaar waarin Hij Zichzelf aan ons geeft, zijn Lichaam en Bloed, heel zijn bestaan dat zichzelf uit liefde weg-schenkt.

 

Zo leven wij met de Heilige Drie-eenheid. De ene Vader, onzichtbare God, heeft ons leven, onze liefde, onze passie en onze sterfelijkheid gedeeld in de Zoon en blijft ons leiding geven door zijn heilige Geest. Nog veel heeft Jezus, de Zoon ons te zeggen, de woorden namelijk van de Vader. Hij wil ons niet als slaafse, willoze volgelingen, maar als vrienden, levend uit zijn spiritualiteit, levend uit zijn Geest, die uit de Vader en de Zoon voortkomt. Aan Wie alle eer en glorie is in alle eeuwigheid. Amen.

 

Nico van der Peet